Je ziet ze steeds vaker in het straatbeeld; automatische oversteekknoppen voor voetgangers en fietsers. De term knop is eigenlijk niet van toepassing. Het apparaatje detecteert de aanwezigheid van de verkeersdeelnemer en licht dan in het rood op met de tekst ‘wacht op groen’. In het begin meende ik nog dat je op zijn minst je hand er op moest leggen, maar dat is overbodig gebleken.
Er zijn mensen die nog wel gewoontegetrouw op het apparaat drukken of de hand er op leggen en pas gerustgesteld zijn als de tekst oplicht dat ze moeten wachten op groen. Een verkeerspaal die vertelt wat je moet doen. Het zou komisch zijn als het niet zo deerniswekkend was. Ik vind het toch een teken des tijds. Mensen die zeggen ruzie te hebben met de wasmachine is niet ongewoon. Of niet weten hoe ze hun koffiemachine of magnetron moeten instellen.
Hoe meer gebruiksaanwijzingen een ontwerp nodig heeft, hoe slechter het ontwerp is een conclusie die me bijgebleven is over bijvoorbeeld de inrichting van het verkeer. Wat dat betreft is die nieuwe verkeerspaal een goed ontwerp. Alleen is er iets anders aan de hand. Apparaten vormen een steeds bepalender rol in ons leven. Ik vraag me af wat daar de langere termijn effecten van zijn op de menselijk geest. Worden we er onderdaniger van? Uit onderzoek is gebleken dat na de introductie van de rekenmachine op school het hoofdrekenen b.v. sterk achteruit gegaan is.
Ik heb niet de illusie dat de technologisch vooruitgang te remmen is, maar het kan geen kwaad om stil te staan bij wat het met je doet zonder dat je wacht op groen.
Door Libert