Als aspirant columnist had ik me voorgenomen om niet per se een actueel onderwerp aan te snijden. Maar dat is wel verleidelijk. En aangezien het nu december is, wordt het dus maar tijd voor een stukje over de kerst. Een kerststukje dus. Had daar vroeger als klein kind veel creatief plezier van; het maken van een daadwerkelijk kersstukje dan. Een blokje schuim en een waaier aan typische kerst items. Leuk om te doen.
Maar wat valt er nog te vertellen over kerst, wat al niet verteld is? Dat het zijn oorsprong vindt in het romeinse ritueel van Saturnaliën (ter ere van de romeinse god Saturnus) misschien. En dat die van de kerstboom waarschijnlijk ligt bij het Oudgermaans (heidens) ritueel waarbij de boom (een eik) centraal stond in de midwinterviering.
De christelijke kerken en dan vooral de rooms katholieke kerk moesten eigenlijk niets hebben van dit heidens ritueel. De kerstboom heeft dan ook niets te maken met de inhoud van het christelijke kerstfeest. Uiteindelijk is het dus wel een onderdeel daarvan geworden. Sterker nog, de oorspronkelijk gegeven geboortedatum van Jezus Christus is verplaatst van de zomer naar de winter om de christelijke interpretatie van het kerstfeest kracht bij te zetten. Naar het schijnt. Ik ben er verder ook niet bij geweest.
Maar ik geloof het zo.
En dan hebben we natuurlijk de Kerstman himself nog. Die vindt deels zijn oorsprong in het Sinterklaasfeest, wat de Nederlandse kolonisten naar Noord-Amerika meenamen. En die later als de Kerstman (‘Santa Claus’) zijn weg weer terug gevonden heeft in Europa.
Over dubbele persoonlijkheden gesproken.
Tot zover de kerst items van het kerststukje. Maar waar ligt het schuim, waar is de basis waarop dit rust? Ik ben wel gecharmeerd van het idee van een midwinterviering, waarbij de natuur centraal lijkt te staan en minder van de religieuze toeters en bellen. Maar ik ben dan ook een heiden. Denk ik.
Prettige midwinterviering in ieder geval.
Door Libert