Ruim een week geleden is het Eurovisie songfestival afgesloten. Ik kijk verder nauwelijks nog TV en het was wel weer eens leuk om een avond of wat het songfestival samen te kijken.
Het thema was het vieren van diversiteit. Ik wil verder niet (weer) de taalpurist uithangen, maar ik vond het in dat verband wel weer opvallend dat de Engelstalige liedjes relatief in de meerderheid waren.
Gezien het succes van de inzending van Portugal, kan ik me voorstellen dat landen die nu nog een Engelstalig optreden ingezonden hebben, in weerwil van hun moerstaal, wel even achter de oren krabben. Of misschien hoop ik dat.
Van het stemmen en de uitslag aan het eind heb ik niks meegekregen. Ik hou niet zo van stemmen. Of uitslag.
Ik vond de combinatie van publieksstemmen en de vakjury wel een ideetje voor de volgende Europese verkiezingen. Het Eurovisie songfestival is toch ook een beetje een Europees paradepaardje. Wij stemmen dan, en een vakjury beoordeelt de verkozenen op hun vakkundigheid. En integriteit zou ik er aan toe willen voegen.
Ach, zult u zeggen; dat is niet erg democratisch. Maar om nou van (een gezonde) democratie te spreken als het gaat om het Europese bestuur? Met een structureel opkomstpercentage van minder dan 40% de laatste 5 verkiezingen in Nederland en een Europese opkomst van minder dan 43% bij de laatste is dat ook discutabel.
En gezien de populariteit van het festival zou ik de Europese politici willen aanraden om voor de volgende verkiezingen eens met een visie te komen die aanspreekt en flink uitpakken in plaats van een slaapliedje in te zenden.
Door Libert